Alles moet je leren

Of het nu lopen, fietsen, zwemmen, een instrument bespelen je hebt het moeten leren. Door heel veel oefenen, vallen, fouten maken en doorgaan. Niet opgeven en blijven proberen. En dan breekt de dag aan dat het zonder nadenken gaat. Het is je gelukt, je kan het. Elke keer wanneer je het iets moeilijker maakt voor jezelf moet je het weer gaan oefenen. Hoe dan ook, alles moet je leren.

Soms gebeurt er iets waardoor het automatisch doen ineens niet meer automatisch gaat. Het kost je moeite, energie en je moer er ineens weer bij nadenken! Dan is het automatische patroon van doen, wat je hebt ontwikkeld door veel te oefenen, onderbroken.

Wil je het weer kunnen, dan is het handig om te weten waar het patroon is onderbroken. Zodat je precies op dat punt kunt repareren. Je hoeft niet van vooraf aan te beginnen met oefenen, mag wel hoor als je daar het geduld voor hebt. Ik niet, ik hou van praktische oplossingen. Weet je waar het onderbroken is, dat deel herstellen, inoefenen en je kan het weer.

Op wilskracht doorgaan

Er is nog een oplossingen en die heet op wilskracht doorgaan. Dat is een manier die je lang kan volhouden en er uiteindelijk voor zorgt dat je klachten gaat krijgen. Je voelt het in je lijf omdat spieren zeer gaan doen. En in je hoofd heeft het ook gevolgen. Je kan er emotioneel door uit balans raken. Gewoon omdat het je te veel moeite kost.

Je moet je voorstellen dat je aan het begin van de dag een bakje muntjes krijgt om te gebruiken. Bij de activiteit die je op doorzettingsvermogen doet kost het je meer muntjes dan wanneer het automatisch gaat. Dit zorgt ervoor dat je bakje sneller leeg is dan de dag duurt. Wat maakt dat je aan het einde van dag moe bent, hoofdpijn hebt en chagrijnig wordt.

Goed voelen en luisteren naar je lijf

Hoe weet je waar het proces van automatisch doen is onderbroken? Door goed te voelen en te luisteren naar je lijf. Wat is het moment dat je een hapering voelt? Met mijn klanten kijk ik naar de beweging die gemaakt wordt. Of het nu om lopen, fietsen, een muziekinstrument bespelen, schrijven, het maakt niet uit welke beweging gaat. Daarna ga ik uitzoeken wat de oorzaak is van de onderbreking zodat ik het kan gaan repareren. Ik zeg altijd we gaan renoveren en niet alles slopen om daarna het weer op te bouwen. Renoveren zorgt ervoor dat alles wat wel goed gaat niet hersteld moet worden. Dit scheelt energie, tijd en heel eerlijk geld in jouw portemonnee. Je hebt minder behandelingen nodig om te herstellen van de klachten die je hebt. Lijkt me een goed plan toch?

Is de renovatie klaar dan gaat het weer automatisch en kost het geen extra muntjes meer. Je voelt je fit, zit lekker in je lijf en kan dat doen waar je blij van wordt.

Hoe ik haar daarmee heb geholpen? Door eerst haar hoofd tot rust te brengen. Want met een hoofd vol gedachten kom je geen steek verder. Ik las laatst in een boek dat gedachten net als scheten zijn. Ze komen op en gaan weer. Daar wil ik wel graag iets aan toevoegen. Gedachten zijn zeker scheten maar ze kunnen soms stinken! En die stinkers zorgen ervoor dat we aan onszelf gaan twijfelen.

Lekker veilig

Twijfelen aan wat je kan, of je wel goed genoeg bent, of het wel het juiste moment is en ga zo maar door. Die gedachten komen echt niet zomaar in je hoofd, die zijn er om je veilig te houden. En voor veiligheid doen we alles. Maar dan ook echt alles. Dus ook: niet die nieuwe baan nemen omdat het zo lekker vertrouwd is waar je nu zit. Niet uit een relatie stappen omdat je weet wat je hebt en dat is toch wel fijn (ook als het niet veilig is). Toch maar ja zeggen tegen je moeder ook al ben je volwassen en wil je het echt niet. Zonder dat je het in de gaten hebt doe je dingen omdat het veilig is.

We springen niet zomaar van de klif en gokken er dan maar op dat we kunnen vliegen. We kiezen graag voor zekerheid. Voorbeeld: je wilt in je werk het roer omgooien maar dat wat je nu doet levert goed geld op. De hypotheek kan worden betaald, de boodschappen doe je lekker bij de duurdere supermarkt en je kan zeker twee keer per jaar op vakantie. Wat als je het roer omgooit en de geldkraan gaat dicht? Dan kan je dat allemaal niet meer. Dus je springt niet en blijft doen wat je doet, ook als je er niet gelukkig van wordt. En beetje bij beetje word je steeds ongelukkiger.

Groeien, bloeien en gelukkig zijn

Ik ben geen aanhanger van ‘het universum zorgt wel voor mij’. Het universum is lui en gaat ervan uit dat als jij niets doet zij ook niets hoeft te regelen. Dus door niets te veranderen blijft alles hetzelfde. Door een klein beetje te veranderen blijft alles hetzelfde. Het universum is niet van de subtiele hints, ze is van de grote gebaren. Wil je groeien, bloeien en gelukkig zijn dan is het tijd om de regie te pakken. Waar ga ik van de klif springen en vliegen? En waarom ga ik springen? Is ook niet onbelangrijk. En hoe krijg ik mijn lijf en hoofd mee zonder dat ze in de paniek schieten? Allemaal vragen waar ik je bij kan helpen. Ik ben al een paar keer gesprongen en weet hoe het voelt. Daarnaast heb ik een paar gave technieken in huis om je lijf en je hoofd in de springstand te zetten en tegelijkertijd de rust te bewaren waardoor je nieuwe veiligheid kan creëren. Zie het als een luchtverfrisser voor de stinkscheten.

Volg mij op Instagram of Facebook en meld je aan voor de gratis tips en oefeningen. Dan kan je zelf aan de slag met je hoofd en lijf lucht geven.

Klik op een van de icoontjes of meld je aan voor de eerste gratis oefeningen door hier te klikken.

Laten zien wie je bent

Met samengeknepen billen ging ik aan het begin van de avond richting Nijmegen. Eenmaal binnen werd ik meteen opgevangen door vrouwen die al veel langer dan ik in dit netwerk rondlopen. Hoe heet je? Waar kom je vandaan? En wat doe je? Geen ontkomen meer aan, met de billen bloot en gaan. Daar stond ik te vertellen over mijn bedrijf, mijn drive en mijn passie. Mooi, had ik dat in ieder geval gehad, zo tijdens de inloop. Maar nee hoor. Verrassing! Wil je even gaan staan en jezelf voorstellen? Wie ben je, wat doe je, wat wil je in deze club komen halen en wat ga je ons brengen?

Was mijn verhaal strak en gelikt? Nee, helemaal niet. Wat ik heb gedaan: diep ademhalen, mijn spieren ontspannen en gaan vertellen. Gewoon zoals ik altijd ben, want dan ben ik op mijn best. Nieuwsgierige ogen en nieuwsgierige vragen waren wat ik terugkreeg. Dat komt niet vanzelf, dat krijg je alleen als je bereid bent jezelf kwetsbaar op te stellen. Met andere woorden laten zien wie je bent. Je niet schamen maar staan voor wat je waard bent. Ook als je onder de indruk bent van een ander. En ik was onder de indruk van een aantal dames. Petje af voor wat ze bereikt hebben!

Op je best zijn, gewoon als jezelf

Hoe heerlijk is het dan om te horen dat ze met dezelfde zaken worstelen als ik. Kinderen, werk, huishouden, tijd voor jezelf inplannen. En wat nog een geruststelling is, ook daar heb je vrouwen die het een uitdaging vinden om dicht bij zichzelf te blijven. Door hoeveel hoepels moet ik nog springen om te krijgen wat mijn mannelijk collega voor elkaar heeft gekregen? Ben ik nog wel gelukkig met wat ik doe? Wil ik dit de rest van mijn werkende leven blijven doen? Daar ontstaat voor mij het gesprek en kan ik mijn drive en passie delen. Daar kan ik vertellen hoe ik het doe, wat mijn visie op het verhaal is en hoe ik in de wedstrijd sta. Dan ben ik op mijn best, gewoon als mezelf.

We zijn allemaal mens

Je krijgt wat je waard bent als je er ook echt voor staat. Niet op beknibbelen maar er gaan staan en er zijn. Meer hoef je niet doen, dan stroomt de energie vanzelf, ook als het zweet je in de bilnaad staat. Niet bang zijn om te laten zien wie je bent. Want hoe je het ook wendt of keert, in de kern zijn we allemaal mens. In het geval van deze avond was de gemene deler vrouw zijn. En daar zit de connectie met de ander.

“Er is een verwantschap tussen groeipatronen in de natuur en ons lichaam. De natuur weerspiegelt de vorm van de mens. Toont ons wat wij zijn. Wij zijn natuur. We niet belangrijker dan een boomblaadje. Ook al denken we dat wij daarboven staan.” – Giuseppe Penone –

Dit staat op de muur in het museum. Als je dit in gedachten houdt bij alles wat je doet dan is er evenwicht. Je bent niet meer, maar ook niet minder dan de ander. Je bent wie je bent en dat is goed genoeg.

Uit je comfortzone stappen

Wat ik geleerd heb van een avondje museumbezoek? Dat je soms uit je comfortzone moet stappen. Om te ontdekken dat je in een vreemde omgeving geaccepteerd kunt worden door jezelf te zijn. Maakt dit dat het minder spannend is? Nee, dat niet. Wat het wel brengt is vertrouwen in jezelf en je eigen wijsheid.

Wanneer stap jij uit jouw comfortzone?

Over grenzen heen
Manlief verlaat voor dag en dauw het huis om in de buitendienst te gaan werken. Dat lijkt me soms ook wel lekker, de deur achter me dicht te kunnen trekken en me pas weer druk over alles thuis te maken als ik na een dag werken over de drempel stap.

Bij mij lopen privé en werk regelmatig door elkaar. Wiens schuld dat is? Het is makkelijk om te zeggen dat het aan de omstandigheden ligt maar eerlijk is eerlijk, het ligt geheel aan mezelf. Ik ben er de oorzaak van dat er over grenzen heen gestapt wordt. Ik laat het zelf gebeuren.

Je wilt niet weten hoe vaak ik me voorneem om het deze keer echt anders te gaan doen. Maar ik weet dat ik het pas ga veranderen als ik het te ver heb laten komen.

Alle ballen in de lucht

In mijn geval is de oplossing simpel: maak een planning en hou je eraan. Vroeger (lees, een paar jaar geleden) maakte ik dan een planning die geen ruimte overliet voor calamiteiten of spontane ontspanmomenten. Die zat zo strak in elkaar dat er absoluut geen ruimte was om fouten te maken. Waardoor ik achter mijn eigen planning aan het aanhollen was, alle ballen in de lucht probeerde te houden en ondertussen ook nog voor het eten zorgde. Kortom, tegen de tijd dat het zomervakantie was ging bij mij het licht uit en had ik die weken vrij nodig om bij te komen van het jaar. Met als gevolg dat ik nog steeds vermoeid weer verder ging na de vakantie.

Dit jaar was een bijzondere zomervakantie voor ons. Wij zijn thuisgebleven en dat was een leermoment voor mij. Ik merkte aan het einde van de vakantie dat een oud en o zo bekend gevoel de kop op stak. Ik voelde me verdrietig, zomaar, zonder reden. Ik ben gek op mijn vak, hou van mijn bedrijf en vind het geen probleem om te werken. Maar dit jaar had ik nul komma nul zin om te starten. Hmm, wat was hier aan de hand?

Het was tijd om in de spiegel te kijken… En dat was geen mooi plaatje. Ik ben de eerste helft van dit jaar druk geweest met een net iets te strakke planning waarbij ik alle ballen hoog moest houden en ze niet mocht laten vallen. Er was geen ruimte voor fouten maken en ik heb me schuldig gemaakt aan iets te vaak ja zeggen. Je leest het goed, ik heb iets te vaak ja gezegd waar het eigenlijk nee had moeten zijn.

Afscheid nemen

Nu ik de pijn ook echt voel is het tijd om het anders te gaan doen en keuzes te maken. Er staan een aantal zaken in de steigers waar ik heel graag mee aan de slag wil. Er zijn ook een aantal zaken waar ik afscheid van moet gaan nemen. Afscheid nemen is nooit makkelijk en gaat vaak ook niet zonder je ongemakkelijk te voelen. Ik ga mensen teleurstellen en voor mezelf kiezen. Heel egoïstisch omdat ik de ruimte nodig heb om het anders te doen. Ik ga zaken loslaten zodat er ruimte komt voor overvloed in mijn leven. Dan heb ik het niet alleen over de financiële kant maar ook over tijd voor mezelf en voor de mensen waar ik van hou.

Zo zie je maar dat ik als therapeut ook nog met zaken als nee zeggen, tijd voor mezelf maken en loslaten worstel. Dat zal de rest van mijn leven ook wel zo blijven, bij elk level hoort een nieuwe devil.

Tijd om te springen

Wat is er voor jou nodig om op korte termijn los te laten zodat er ruimte komt voor overvloed?

Merk je dat het loslaten zo spannend is dat het je niet lukt? Geeft het vertrouwde wat je nu hebt een gevoel van veiligheid en ben je bang voor wat er komen gaat als je het zou loslaten?

Geen verandering zonder buikpijn. Dan weet je dat je aan het groeien bent. Soms is het nodig om het gewoon te doen en de sprong te wagen.

Loop je met mij mee naar de rand van het ravijn? Ik heb mijn grote-meidenonderbroek aangetrokken en ga springen. Omdat ik inmiddels wel weet dat ik kan vliegen. Aan de rand van het ravijn staan de mooiste bloemen en heb je het beste uitzicht over wat er voor je ligt.

Ze vertelde mij dat ze op vakantie naar Spanje gaat, ze wist niet waar precies. Dat maakte haar ook niks uit. Zolang haar ene kind maar glijbanen heeft, de andere WIFI en haar man kan sporten. Wat zijzelf wilde? Dat deed er niet toe, zolang de anderen het maar naar hun zin hebben, dan kan zij ontspannen.

Ontspannen

Serieus?! Waar had ik de slag gemist tijdens de voorgaande behandelingen? Ik was al bezig met een creditrekening en de komende afspraken uit mijn agenda te halen.
Zij zag mijn gezicht en zei: “daarom ben ik bij jou. Ik wil gewoon kunnen ontspannen wanneer iedereen het naar zijn zin heeft.” Haar doel van het traject dat zij bij mij volgt is, volgens haar, dat ze ontspannen kan reageren als iedereen iets nodig heeft en niet in de stress schiet.

Nou, daar zat ik dan met mijn blik vol ongeloof. Ze rent het hele jaar haar benen uit het lijf in haar bedrijf. Staat altijd klaar voor iedereen en gaat maar door. De enige twee weken in het jaar dat zij kan ontspannen kiest ze ervoor om het iedereen naar de zin te maken.

Ligbed

Ik moest even diep nadenken en dat voelde ze. De excuses kwamen direct. Ze weet ook wel dat het anders moet maar dit is oké voor nu. Nee dat is het niet! Ook zij mag haar wensen neerleggen en aangeven wat ze wel maar ook wat ze niet wil. Zij mag echt wel haar eigen ruimte pakken waardoor zij ook ontspannen op vakantie kan gaan. Zodat haar batterij opgeladen kan worden, ze dat boek kan lezen waar ze zin in heeft, luisteren naar een podcast of gewoon liggen op een ligbed aan het zwembad. Zonder dat ze alles voor iedereen moet doen.

Dat ging ze niet doen! Dan vonden de kinderen haar een slechte moeder en haar man is goed in zijn vak maar kan niet een heel huishouden runnen. Juist! Ik wist in één keer waar de pijn zat. Het was de verandering die zou plaatsvinden als ze niet langer alles voor iedereen zou regelen en doen. De angst dat ze door die verandering niet goed genoeg is. Dat ze anderen teleurstelt en dat kan ze niet. Ik heb haar de keuze voorgelegd: of je laat alles bij het oude en onze wegen scheiden zich of je gaat de verandering aan en kiest naast het zorgen voor de kinderen en een partner zijn ook voor jezelf als vrouw. Waardoor je eindelijk jouw doel kan gaan waarmaken. Een succesvolle onderneemster zijn die tijd heeft om haar bedrijf te runnen.

Verantwoordelijkheid

En nee, ze hoeft niet alles uit haar handen te laten vallen maar wel de dingen die zij niet hoeft te doen. Daarvoor zijn we samen aan de slag gegaan. Wat kan ze loslaten en wat is haar verantwoordelijkheid? Hoe kan ze loslaten zonder het gevoel te hebben dat ze anderen teleurstelt?  De opdracht voor de vakantie: iedereen pakt zijn eigen koffer in en zij slaat een stapel magazines in om te lezen. Dat is alles wat zij deze vakantie moet! Lekker ontspannen op een ligbed een blaadje lezen. Meer hoeft niet omdat na de vakantie haar bedrijf de aandacht gaat krijgen die het verdient. Waardoor ze volgend jaar eindelijk op de vakantie kan die ze al heel lang wil. Samen met haar man en kinderen.

Fijne zomer!

Je kan toch niet je kinderen in de regen laten fietsen en zelf met de auto naar je werk gaan? Dan ben je toch geen goede moeder? Op je werk wil je ook graag laten zien dat je het kan, en dat doe je door 110 procent van jezelf te geven. Kom je thuis dan heb je de boodschappen gedaan en ga je direct door met koken. Het is bij jou thuis altijd een culinair feestje en de bordjes gaan leeg zonder te zeuren. Niet? Dacht ik al. Bij mij thuis roep ik altijd: “het eten is klaar, komen jullie zeuren?”

Rust in je hoofd

Het meeste vervelende is wel dat je lijf zo moe is, dat je klachten en pijntjes hebt die niet meer overgaan. Je hoofd loopt over van alles wat je van jezelf moet. Hoe heerlijk zou het zijn om rust te hebben in je hoofd, om een lijf te hebben wat niet constant protesteert bij alles wat je doet en dat je humeur weer boven nul komt. Gewoon omdat je meer tijd voor jezelf neemt, beter voor jezelf zorgt, meer kiest wat je nu echt wil en dat alles doet zonder schuldgevoel. Lekker lijkt mij, ik zeg doen.

Hard werken

Ik hoor je zeggen: “dat klinkt makkelijker dan het is, dat weet je toch wel?” Zeker weet ik dat, ik ben geweest waar jij nu zit. In de eeuwige ik moet alles goed doen stand. Het liefst ook nog zonder een fout te maken. En dat kreeg ik voor elkaar door hard te werken, maar ook door hard mezelf te negeren en door te lopen. Ook als ik barstende hoofdpijn had, en niet meer recht uit mijn ogen kon kijken van de pijn. Zelfs dan ging ik door met alles wat ik nog moest doen. Om maar niet anderen teleur te stellen. Dat had ik namelijk al genoeg gedaan in mijn leven. Totdat mijn leven in elkaar stortte omdat ik de controle er niet meer over had. Spoiler! Je hebt over maar weinig zaken echt de controle, behalve hoe jij er mee omgaat.

Voelen via mijn lijf

Het roer moest om, maar hoe dan? Ik kan niet mediteren daar word ik niet rustiger van. Wie mij kent weet ook dat ik moet bewegen. Via, via kwam ik bij een Kinesioloog terecht. Die dame liet mij voelen via mijn lijf wat er nodig was om het roer om te gooien. Wat ik mocht loslaten, wat ik mocht houden en wat ik nog even mocht bewaren. Daarbij hielp zij mijn lijf om te herstellen waardoor de klachten verdwenen en energie en ruimte terugkwam. Maar ook het besef dat ik de allerbelangrijkste persoon in mijn leven ben. Als ik niet goed voor mezelf zorg, niet kies voor dat wat belangrijk is voor mij, ik dan niet kan zorgen voor de mensen die belangrijk zijn voor mij. Maar ook niet dat kan doen wat belangrijk is voor mij. Door het roer op te gooien heb ik iets heel kostbaars teruggekregen: “Vrijheid”. De vrijheid om mijn leven te leven zoals ik dat wil. Zonder me daarbij druk te maken over meningen die er niet toe doen en zonder schuldgevoel dat ik het zo doe.

Voordat ik op dit punt van vrijheid was ben ik al begonnen aan mijn studie tot Kinesioloog. Door mij studie en verder verdieping heb ik ontdekt dat mijn passie ligt in het in beweging brengen van de ander. Zodat jij ook jouw pad kan gaan lopen naar vrijheid. Met deze blog hoop ik dat ik jou kan inspireren om jouw pad te gaan lopen!  

De meeste dromen zijn bedrog

Gelukkig zijn de meeste dromen geen bedrog. Want wanneer jouw droom er één is die jij écht wilt dan kan deze droom werkelijkheid worden. Vaak betekend dat wel dat er dan zaken moeten veranderen en dingen opgeruimd moeten worden voordat deze droom werkelijkheid wordt.

Er zit nog een leuke voordeel aan dromen, je wordt er gelukkig van. Je onderbewust zijn heeft er geen idee van waar het is. Die geloofd het direct als ik me bedenk dat ik in hangmat lig, met een boek en glas rosé. Dan wordt mijn lijf instant gelukkig. Ga nu niet de hele dag met je hoofd in de wolken lopen want daar wordt niemand gelukkig van. Dat heet vluchten van de werkelijkheid en die dromen zijn zeker bedrog.

Niet doen!

Neem bijvoorbeeld mijn eiland in de zon wat zou ik moeten laten om daar te komen? Nou als eerste mijn bankrekening plunderen omdat dit tropische eiland niet naast de deur ligt. Daarna mijn vent en kinderen teleurstellen dat ik er niet meer ben. Mijn hondje achterlaten want er is geen ander geluid dan de ruisende zee……. Juist daar gaat mijn droom in rook op. Dat heb ik er namelijk niet voor over.

Wil jij dit nu echt?

De dromen die uitkomen dat zij dingen en zaken waar je bereid bent om moeilijke beslissingen te nemen. Beslissingen waar je buikpijn van krijgt in het begin. Waarvan je bij jezelf nagaat: Wil ik dit nu echt? Ben ik bereid om daarvoor dingen te laten gaan en misschien wel geld uit te geven dat zo goed voor andere zaken gebruikt kan worden? Je dromen laten uitkomen betekend je hart volgen. Die wil wel en de gaat ook echt wel, maar ons hoofd heeft vaak een mening. Dat begint vaak met de vraag zouden we dit wel doen? En waarom wil ik dit eigenlijk, het is toch goed zo? Dat gaat toch niet lukken, laat maar zitten. En zo heb je weer een droom die bedrog is. En sukkel je lekker door in wat je nu hebt, ook als het niet helemaal oké is.

Ik ken genoeg mensen die een droom hebben die gaat over iets heel anders gaan doen dan waar ze nu mee bezig zijn. Ze weten vaak al wat ze willen gaan doen en ook nog waarom ze het willen. Omdat ze er gelukkig van worden. Ze hebben er vaak al aan geproefd, zijn er al mee bezig maar die ene grote stap maken naar het echt gaan doen is zo spannend. Daardoor blijven ze werken in een baan die het niet meer is, wonen in een huis wat niet meer prettig voelt of zelf zitten in een relatie die hen benauwt. En zo sukkelt hun leven verder en is er vaak frustratie, verdriet en voelen ze zich niet helemaal gelukkig.

Fout gaan

Waarom kies je ervoor om je geluk niet achter na te gaan? Omdat je misschien wel de verkeerde beslissing gaat nemen. Het kan namelijk ook fout gaan en daar heb je de boosdoener. Stel je voor het niet lukt, dan heb je gefaald en iedereen kan het zien. De mensen die je teleurgesteld hebt omdat je voor jezelf hebben gekozen krijgen dan gelijk. En wat blijft er dan over?

Ik bezit geen glazenbol en kan niet in de toekomst kijken. Wat ik wel weet is dat wanneer je blijft hangen in net niet gelukkig zijn, in je verdriet en frustratie dan gaat je lijf reageren en wordt je moe. Dat begint eerst met uitgeput uit je werk komen en het weekend nodig hebben om bij te tanken en eindigt in het niet meer gelukkig zijn en gewoon geen idee meer hebben hoe je het nog voor elkaar moet krijgen. De oplossing is eenvoudig: luister naar je hart en je intuïtie. En durf op jezelf te vertrouwen dat wanneer je de stap neemt het goed is ook als het niet uiteindelijk niet goed gaat. Je mag namelijk leren van alles wat niet zo goed gaat, het opnieuw proberen, bijstellen maar blijf vooral de focus op je droom houden. Luisteren naar wat je hart te vertellen heeft en vertrouwen op jezelf.

Stel de vraag

Stel jezelf regelmatig de vraag: “Is dit wat ik wil? En heb ik dit nu nodig?” Laat je niet afleiden door anderen die je goed bedoeld advies geven over wat zij zouden doen en vooral niet zouden doen. Dat gaat namelijk over hen en niet over jou. Praat met de mensen om je heen, luister en neem mee wat jou dichter bij je droom bent. Luister vooral goed naar je lijf, welke signalen geeft het? Is het blij, energiek, ontspannen of voelt het niet oké, loopt je energie weg en voel je spanning? De beste graadmeter om te voelen hoe jij er bij staat.

De meeste dromen zijn bedrog….. dit zijn alleen die dromen waar je teveel voor moet opgeven en uiteindelijk niet gelukkig van wordt.

Deze feedback kreeg ik op mijn blogs van de afgelopen tijd. In plaats van naast me neer leggen heb ik deze opgepakt en doorgevraagd. Hoezo dat? Ze vertelde me dat ik niet schrijf over de situaties dat het gewoon niet ander kan. Dan moet je dingen, dat is nu eenmaal het leven. Dat moest ik niet vergeten.

Iedereen die mij inmiddels een beetje kent weet dat ik allergisch ben voor je moet. Behalve als ik naar de WC moet. Dat wil alleen niet zeggen dat ik mij er niet van bewust ben dat er soms situaties zijn die je aandacht, tijd en energie nodig hebben waar jezelf niet voor gekozen hebt. Toch heb je zelfs in die situaties nog een keuze, je doet het wel of je doet het niet. Dat is echt helemaal aan jou. Zeg je: “Ja, dat doe ik of nee, dat doe ik niet?”.

Omdat jij het wilt

Dat was makkelijker gezegd dan gegaan kreeg ik terug. Want als je moeder, kinderen of werk erom vraagt dan moet je gewoon. Ho! Dat is hoe zij er tegen kijkt. Haar plichtsbesef is groot en dat is prima. Wanneer het voor jou belangrijk genoeg is dan is de ja, ik doe het geen enkel probleem. Komt de ja, ik doe het wel, omdat je anders geen goede dochter, een slechte moeder of een werkneemster bent die niet goed genoeg is dan doe je het dus niet omdat jij dit wilt. Dan doe jij wat je denkt dat de ander van jou verwacht.

Stel je even voor dat je inmiddels al goed door hebt hoe het werkt om nee te zeggen wanneer het niet van jou is. En de situatie doet zich voor dat er bij jou om hulp wordt gevraagd. Bij het idee dat je het gaat doen weet je al dat het niet oké is. Zeg je dan glashard tegen de ander: “zoek het lekker uit ik doe dit niet voor jou”. Of spring je op en doe je het wel even? Er is ook een gulle middenweg en die heet overleggen met elkaar. Je vraagt wat de ander nodig heeft van jou en wat hij of zij zelf kan doen. Dat heet in het vakjargon uit de “Dramadriehoek” stappen.

Verantwoordelijkheid

De ander is het slachtoffer en vind dat jij de hulpverlener moet zijn. Dan kan je de adviseur gaan uithangen en vertellen wat ze zelf zouden moeten doen en waarom dan wel niet. Of gewoon weer de eeuwig hulpverlener gaan uithangen, dat is ook een optie.

Of je vraagt wat heb je nodig? En dan neem je de beslissing of, wat en hoe je de ander helpt. Dan neem je de controle over als het gaat over wat jij doet en dans je niet naar de pijpen van de ander. Waardoor het geen moeten meer is maar een doen waarin je zelf de keuzes kan en mag maken. De ander is en blijft verantwoordelijk voor zijn of haar probleem. En ik weet natuurlijk heus wel dat de kinderen op zaterdagochtend niet zelf naar de zwemles kunnen. Daar ligt een verantwoordelijkheid voor jou. Wat je wel kan doen is het zo aangenaam mogelijk maken voor jezelf. Ik nam het uurtje altijd de tijd voor een boek dat ik nog wilde lezen. Lekker warm en klef in de kantine met een koud glas drinken. Bijna net zo goed als een tropisch eiland in de zon. Om het geluid te dempen vanuit het zwembad, muziekje in mijn oren.

Op je werk zijn er taken die gedaan moeten worden. Net zo als naar de WC gaan. Daarvoor krijg je van werkgever een keer per maand een tegenprestatie terug. Dit maakt dat wat je moet doen een reden heeft. In plaats van er tegen te vechten, beweeg je mee en dit kost minder energie. Wat niet hoeft is het takenpakket van de collega erbij te nemen. Dat is niet jouw verantwoordelijkheid en niet voor beloond aan het einde van de maand.

Dwang

Nog een keer, wanneer je van alles moet van jezelf gaat de lol er heel snel af. Dat komt omdat het een dwang is die jezelf oplegt. Ik moet dit doen anders dan ben ik geen goede dochter, geen verantwoordelijke werkneemster een zeker niet een liefdevolle moeder. Zolang je dat geloofd zeg je tegen heel veel ja omdat je vind dat jij dat moet doen. Dan is er geen ruimte om te zeggen dat je het doet omdat je van de ander houdt of omdat je er iets voor terug krijgt. Als je ja zegt omdat je bang bent de ander teleur te stellen of niet goed te genoeg te zijn kost het je tijd, energie en ruimte. Dit haal je nooit meer terug, ook niet met harder je best doen en nog iets meer geven van jezelf. Hierdoor komt er steeds minder tijd, energie en ruimte voor jezelf. De vraag is hoe lang hou jij dit vol?

Leer zwemmen

Ga nee zeggen tegen zaken die niet van jou zijn, dingen die je niet hoeft te doen en taken die een ander prima zelf kan doen. En leer delegeren, leer dat jij niet onmisbaar bent en dat zaken ook echt wel doorgaan als jij het niet regelt of doet. Misschien niet zoals je het zo willen of met gemopper omdat je het niet wil doen. Dat is oké en maakt jou niet minder goed genoeg dan je bent. Durf op jezelf te vertrouwen en gun jezelf de tijd, ruimte en energie. Jij verdient het!

Het is net als leren zwemmen, wanneer je voor het eerst het water in gaat zonder bandjes en plankje gaat je kopje onder. Dat heeft tijd, doorzettingsvermogen en oefenen nodig. Je zal merken dat het steeds makkelijker gaat en de zwembandjes vanzelf verdwijnen.

Monster

Wat is jouw monster? Is dat een stem die bij alles wat je doet zegt dat je niet goed genoeg bent. Wat doet dat met jou? Negeer je de stem en ga altijd maar door? Moet jij van jouw monster het altijd beter doen? Wat gebeurt er als je toegeeft aan jouw monster? Ben je dan een mislukking?

Je monster is een angst voor iets wat zou kunnen gebeuren, je weet alleen niet precies wat. Een fobie hebben is makkelijker. Dan weet je precies waar je de rillingen van krijgt. Angst is ongrijpbaar, wat het wel doet is jouw grijpen. Het monster heeft jou in zijn macht. Het bepaald hoe jij reageert op situaties. Omdat je bang bent is dit vanuit een vecht-vluchtreactie. Vanuit je emoties en je herinneringen.

Als je iets doet moet het altijd beter omdat je volgens jouw monster niet goed genoeg bent. Wie heeft jou ooit het gevoel gegeven dat je niet goed genoeg bent? Wanneer is het monster voor het eerst onder jouw bed uit gekropen? De antwoord op deze vraag gaat jou helpen in het hier en nu. Angst leeft namelijk niet in het hier en nu. Ze is een hersenspinsel in jouw hoofd, wel een met heel veel invloed. Angst beïnvloed je dagelijks leven, het kan je zelf verlammen en voor zorgen dat je nooit dat gaat doen waar je gelukkig van wordt. Jouw monster staat het niet toe, want dan zou je jezelf goed genoeg vinden. Dat was niet de afspraak.

Angst

Dus waar ben je bang voor? Dat zeg je hardop tegen jezelf als je in de spiegel kijkt. Ik ben bang voor……. en nu voelen, tot in je tenen. Kijk om je heen en kijk wat er gebeurt. Stort je wereld in? Of blijft alles op zijn plek staan? Adem diep in en adem uit. Het monster heeft je meegenomen naar een wereld die niet echt bestaat. Door om je heen te kijken ervaart je hoofd dat er nog een andere wereld is, een die niet instort. Angst kan heel echt voelen, maar in dit geval is het een niet reëel angst. Het monster controleert jou en zolang je het niet herkent en wegduwt heeft het macht over jou. Het monster haalt jou uit je kracht.

Door het monster aan te kijken en er mee in gesprek te gaan pak jij de controle terug. Dat begint met te zeggen, ik sta in mijn kracht ook als ik angst voel. Dit maakt dat je erdoor heen kunt komen en jouw creativiteit weer kan vinden. Dat je de uitdagingen die je tegenkomt kan aanpakken en problemen die zich voordoen kan oplossen. Zonder te twijfelen of je wel goed genoeg bent.

Oefening

Kijk je monster aan, leg je hand op je voorhoofd en adem door. Net zo lang tot het monster groot genoeg is om te zeggen: “waar bemoei jij je mee? Ik bepaal wat goed genoeg is, niet jij!”.

Door je hand op je hoofd te leggen voer je de stress die omhoog komt eenvoudig af. Het helpt je hersenen om makkelijker uit de emotie angst te komen waardoor je sneller helder kan zien waar het om gaat.

Nog even terug naar het moment dat het monster is ontstaan. Door dit helder te krijgen wordt het makkelijker om in gesprek te gaan met je monster. Het is waarschijnlijk net zo klein en onbevangen als jij was op dat moment. Vaak is je monster een verdrietig klein kind wat maar een ding wil. Liefde en gezien worden, iemand die tegen haar zegt dat er van haar gehouden wordt zoals is.

Hulp

Moet je jouw monster alleen verslaan of trek je de stoute schoenen aan en vraag je om hulp. Het helpt als iemand van buitenaf samen met jou kijkt naar je monster. Die kan vragen stellen waar jijzelf gewoon weg niet opkomt omdat je in jouw vecht-vluchtstand staat. Er kan geholpen worden met de stress loslaten en het vinden van jouw creativiteit. Er namelijk niks zwaks aan hulp vragen. Het vergt moed en doorzettingsvermogen om je monster te verslaan en alle hulp die je kan gebruiken is welkom.

Hulp nodig boek klik dan op gratis afspraak

Goed

Wanneer er wordt gevraagd: “Hoe gaat het?” Is het antwoord standaard: “Druk maar goed!”. Wat zou er gebeuren als ik jouw vraag: “vertel eens wat is goed?”. Dat je druk bent dat zie ik ook wel. Dat is niet interessant, dat het “goed” gaat wel. Kan jij zeggen het gaat druk en ik baal ervan, maar ik weet niet hoe het anders kan, help mij!

Tevreden

Ik heb het al vaker geroepen en ik blijf het roepen, te ervoor is niet goed. Behalve te-vreden en te-rras. Dat laatste verlang ik trouwens naar……. andere discussie.

Te druk is gewoon niet goed. Het is niet goed voor je lijf, humeur en slaap. Hoe veranderen je het als je een agenda vol afspraken hebt staan? Simpel, door nee te gaan zeggen en streng te zijn tegen jezelf. Jij bent echt de enige die jouw drukke agenda kan omgooien. Streep de afspraken door die eigenlijk niet zo heel belangrijk zijn en haal de taken eruit die niet van jou zijn.

Mensen die te druk zijn, doen te veel voor anderen. Vaak omdat ze bang zijn om de ander teleur te stellen. Stel je voor dat je een keer nee zegt? Het is lekker makkelijk voor de ander die dat klusje waar ze geen zin in hadden of te-lastig vonden (ja daar heb je er weer een te) bij jou konden dumpen.

Klusje

Het wordt makkelijker om nee te zeggen als je weet wat je doel is voor die dag. Dan weet je onmiddellijk of de afspraken die je hebt gemaakt daarbij passen. Stel je hebt het doel 1 uur ontspannen door te sporten. Maar op die dag staat ook een klusje waarvan jij hebt toegezegd die te doen. Dat klusje had je al niet zo heel veel zin in en het is ook nog eens voor een collega die dat prima zelf kan. Beter was geweest om meteen nee te zeggen, want nu moet je het terug gaan geven. Omdat je anders niet toe komt aan het uurtje ontspannen. Of blijf jij proberen om alles weer in één dag te proppen zodat je en het klusje kan doen en kan proberen om te ontspannen.

Eerlijk

Om dit voorkomen is het beter om aan het begin van je week de doelen in je agenda te zetten. Wat ook helpt is elke dag kijken wat er goed ging en waar verbetering in zit. Geen fluwelenhandschoen aan trekken maar eerlijk zijn naar jezelf toe. Pas als je echt eerlijk bent en weet waar het fout gaat dan pas kan het veranderen. Evalueren met een mooi duur woord en het managen van jouw agenda. Jij bent de CEO van jouw leven en dus van de agenda. Een goede CEO werkt hardt voor zijn bedrijf, kan hardt ontspannen en (je raadt het al….) zegt nee tegen alles wat niet goed is voor zijn bedrijf.

Durf

Denk je nu, het is donderdag dus vandaag hoeft het nog niet. Dan heb je het mis, ook vandaag kan jij beginnen met jouw agenda schonen van taken en afspraken die er eigenlijk niet in horen. Durf te kiezen voor jouw doelen en zeg nee tegen die afspraken en taken die er niet in horen. Ga je andere mensen teleurstellen, ja vast. Maar dat ligt niet aan jou, dat ligt bij de ander. Als zij het heel graag willen dan moeten ze er zelf voor zorgen. Net zoals jij voor jouw geluk moet zorgen.