Deze feedback kreeg ik op mijn blogs van de afgelopen tijd. In plaats van naast me neer leggen heb ik deze opgepakt en doorgevraagd. Hoezo dat? Ze vertelde me dat ik niet schrijf over de situaties dat het gewoon niet ander kan. Dan moet je dingen, dat is nu eenmaal het leven. Dat moest ik niet vergeten.

Iedereen die mij inmiddels een beetje kent weet dat ik allergisch ben voor je moet. Behalve als ik naar de WC moet. Dat wil alleen niet zeggen dat ik mij er niet van bewust ben dat er soms situaties zijn die je aandacht, tijd en energie nodig hebben waar jezelf niet voor gekozen hebt. Toch heb je zelfs in die situaties nog een keuze, je doet het wel of je doet het niet. Dat is echt helemaal aan jou. Zeg je: “Ja, dat doe ik of nee, dat doe ik niet?”.

Omdat jij het wilt

Dat was makkelijker gezegd dan gegaan kreeg ik terug. Want als je moeder, kinderen of werk erom vraagt dan moet je gewoon. Ho! Dat is hoe zij er tegen kijkt. Haar plichtsbesef is groot en dat is prima. Wanneer het voor jou belangrijk genoeg is dan is de ja, ik doe het geen enkel probleem. Komt de ja, ik doe het wel, omdat je anders geen goede dochter, een slechte moeder of een werkneemster bent die niet goed genoeg is dan doe je het dus niet omdat jij dit wilt. Dan doe jij wat je denkt dat de ander van jou verwacht.

Stel je even voor dat je inmiddels al goed door hebt hoe het werkt om nee te zeggen wanneer het niet van jou is. En de situatie doet zich voor dat er bij jou om hulp wordt gevraagd. Bij het idee dat je het gaat doen weet je al dat het niet oké is. Zeg je dan glashard tegen de ander: “zoek het lekker uit ik doe dit niet voor jou”. Of spring je op en doe je het wel even? Er is ook een gulle middenweg en die heet overleggen met elkaar. Je vraagt wat de ander nodig heeft van jou en wat hij of zij zelf kan doen. Dat heet in het vakjargon uit de “Dramadriehoek” stappen.

Verantwoordelijkheid

De ander is het slachtoffer en vind dat jij de hulpverlener moet zijn. Dan kan je de adviseur gaan uithangen en vertellen wat ze zelf zouden moeten doen en waarom dan wel niet. Of gewoon weer de eeuwig hulpverlener gaan uithangen, dat is ook een optie.

Of je vraagt wat heb je nodig? En dan neem je de beslissing of, wat en hoe je de ander helpt. Dan neem je de controle over als het gaat over wat jij doet en dans je niet naar de pijpen van de ander. Waardoor het geen moeten meer is maar een doen waarin je zelf de keuzes kan en mag maken. De ander is en blijft verantwoordelijk voor zijn of haar probleem. En ik weet natuurlijk heus wel dat de kinderen op zaterdagochtend niet zelf naar de zwemles kunnen. Daar ligt een verantwoordelijkheid voor jou. Wat je wel kan doen is het zo aangenaam mogelijk maken voor jezelf. Ik nam het uurtje altijd de tijd voor een boek dat ik nog wilde lezen. Lekker warm en klef in de kantine met een koud glas drinken. Bijna net zo goed als een tropisch eiland in de zon. Om het geluid te dempen vanuit het zwembad, muziekje in mijn oren.

Op je werk zijn er taken die gedaan moeten worden. Net zo als naar de WC gaan. Daarvoor krijg je van werkgever een keer per maand een tegenprestatie terug. Dit maakt dat wat je moet doen een reden heeft. In plaats van er tegen te vechten, beweeg je mee en dit kost minder energie. Wat niet hoeft is het takenpakket van de collega erbij te nemen. Dat is niet jouw verantwoordelijkheid en niet voor beloond aan het einde van de maand.

Dwang

Nog een keer, wanneer je van alles moet van jezelf gaat de lol er heel snel af. Dat komt omdat het een dwang is die jezelf oplegt. Ik moet dit doen anders dan ben ik geen goede dochter, geen verantwoordelijke werkneemster een zeker niet een liefdevolle moeder. Zolang je dat geloofd zeg je tegen heel veel ja omdat je vind dat jij dat moet doen. Dan is er geen ruimte om te zeggen dat je het doet omdat je van de ander houdt of omdat je er iets voor terug krijgt. Als je ja zegt omdat je bang bent de ander teleur te stellen of niet goed te genoeg te zijn kost het je tijd, energie en ruimte. Dit haal je nooit meer terug, ook niet met harder je best doen en nog iets meer geven van jezelf. Hierdoor komt er steeds minder tijd, energie en ruimte voor jezelf. De vraag is hoe lang hou jij dit vol?

Leer zwemmen

Ga nee zeggen tegen zaken die niet van jou zijn, dingen die je niet hoeft te doen en taken die een ander prima zelf kan doen. En leer delegeren, leer dat jij niet onmisbaar bent en dat zaken ook echt wel doorgaan als jij het niet regelt of doet. Misschien niet zoals je het zo willen of met gemopper omdat je het niet wil doen. Dat is oké en maakt jou niet minder goed genoeg dan je bent. Durf op jezelf te vertrouwen en gun jezelf de tijd, ruimte en energie. Jij verdient het!

Het is net als leren zwemmen, wanneer je voor het eerst het water in gaat zonder bandjes en plankje gaat je kopje onder. Dat heeft tijd, doorzettingsvermogen en oefenen nodig. Je zal merken dat het steeds makkelijker gaat en de zwembandjes vanzelf verdwijnen.

De hele dag ben je druk met je werk, de klusjes op je takenlijst en als je thuiskomt lijkt het wel of ze me opzet er een zooi van gemaakt hebben. Kan jij het nog lekker even opruimen en schoonmaken. Ik snap de frustratie die je voelt. Het is zo herkenbaar en toch doe ik niet (meer) met je mee. Ik ben net als jij moeder, vriendin, kok, secretaresse, chauffeur en manusje-van-alles. Bij mij aan de deuren hangt soms ook het bordje “graag schoonmaken”. Er zijn dagen dat het huis voelt als een hotel en ik niet de gast ben maar de huishoudelijke hulp.

Mijn vraag aan jou? Hoe vaak laat jij dingen slingeren, wacht je tot de ander begint met stofzuigen, doe je net of je niet ziet dat het gras gemaaid moet worden, wacht je tot de koelkast leeg is? Stom van mij, vergeten, jij laat het niet zover komen. In jouw taakomschrijving staat dat jij alles doet voor iedereen inclusief huishoudelijke klusjes.

Assepoester

Bij mij thuis gaat het er anders aan toe. Ik ben de hotelmanager in mijn huis. Ik vraag op de dagen dat ik veel uren maak in mijn bedrijf wat we eten? Of de boodschappen gedaan kunnen worden en wie de hond uitlaat. Ik ben niet op deze wereld gezet om Assepoester te zijn. Ik ben de Queen of the twee-onder-een-kap en regeer in mijn koninkrijk. Ik draag mijn steentje bij in het huishouden en delegeer dat wat kan.

Verwacht nou niet dat jouw gezinsleden uit zichzelf gaan veranderen. Dat ze zien dat je er helemaal klaar mee bent. Jij hebt namelijk jouw eigen monsters gecreëerd. Door altijd alles voor iedereen te doen zijn ze eraan gewend geraakt. Waarom zouden zij iets doen als jij het altijd doet? Er is er een die nog een tandje erger is en dat is deze. Wanneer ze dan eindelijk voor jou doen heb je er commentaar op. Drie keer raden wat ze de volgende keer voor je gaan doen, niks.

Veranderen

Als jij dit wilt veranderen en je gaat ervoor hou er dan rekening mee dat het niet in één keer goed gaat. Je kan helaas niet met een toverstokje zwaaien als een goede fee en tadadadada alles is anders. Dat heeft tijd, energie en heel veel doorzettingsvermogen nodig. Je kan je voorstellen dat de mensen om je heen niet in een keer doorhebben dat jij niet meer alles doet. Jouw talent van doorzetten komt dan echt goed van pas en daardoor kan jij van deze verandering een succes maken. Dit mes snijdt voor jou aan twee kanten. Je gaat minder van jouw tijd en energie steken in zaken die niet van jou zijn, je geeft anderen hun eigen verantwoordelijkheid en daarmee hou je tijd en energie over voor jezelf.

Waarschuwing! Als je tijd en ruimte over hebt om dingen voor jezelf te doen kan het zomaar zijn dat je je gaat afvragen wat dan? Doordat er enorm veel tijd en energie in de verantwoordelijkheid nemen voor anderen is gaan zitten kan dit lastig zijn. Daarvoor geef ik mijn klanten een oefening mee naar huis, “ga aan de slag met jouw droomlijst”. Wat zou jij willen doen met de rest van je leven? Zet een timer op 15 minuten een schrijf alles op waar je van droomt. Dat kan zijn een boek lezen, een vakantie naar ver weg of dichtbij, 10 kilometer hardlopen, Yogalessen gaan volgen, je woonkamer opknappen, een studie volgen. Alles maar dan ook alles wat je kan bedenken en waar je hart van gaat juichen. De excuus zinnen, ik ben het niet waard, ik kan dit toch niet, ik durf niet, wat zullen anderen er wel niet van denken, dit gaat nooit lukken, die negeer je. Je zet je doorzettingsvermogen in en je blijft opschrijven. Moet je er nu wat mee? Nee, je hoeft er helemaal niks mee. Wat je wel hebt gedaan is ze uit je hart halen en op papier zetten. Daardoor krijgen ze de ruimte om te groeien. Alles wat je water geeft groeit en bloeit.

Slaaf van je eigen twijfel

Nog even terug naar Assepoester. Er is niks mis mee om voor je gezin te zorgen, mensen te helpen die het nodig hebben en carrière te maken. Het is alleen niet oké als je slaaf wordt van je eigen twijfel of je wel goed genoeg bent. Waardoor je er alles aan gaat doen om te laten zien dat je wel goed genoeg bent. Omdat jij bang bent dat anderen dan niet van je houden. Kom je door de deur naar een dag weg geweest te zijn en je treft een zooitje aan. Dan neem je een grote stap over de rommel en roept tegen wie het maar wil horen: mijn dag wat leuk en die van jullie? Daarna trommel je het huis bij elkaar en gaat als een echte hotelmanager vertellen wat er gedaan moet worden. Voordeel van de manager zijn is dat je de eigen klusje mag kiezen. Vind je het heerlijk om een poetsdoek vast te houden, geniet er dan ook van!

Dit betekent wel dat je een stukje van de controle overdraagt aan die ander. Wat ervoor kan zorgen dat het niet gaat zoals jij dat graag zou willen of erger nog, het gaat fout. En dan ik is het jouw schuld. Dus doe je het zelf maar, heb je de controle en kan je ervoor zorgen dat het niet fout gaat. Zo heb je jouw leven ingericht. Overal verantwoordelijk voor zijn. De touwtjes strak in handen houden.

Let op! Spoiler Alert!

Er komt een moment in je leven dat je de controle gaat verliezen (mocht je daar nog niet zijn) en dan komt er chaos. Niks loopt meer zoals jij het had gepland en alles gaat fout. Heel eerlijk, jij hebt het zelf zo ver laten komen. Door altijd maar alles perfect te willen doen met als doel iedereen om je heen tevreden houden. Zolang jij het maar deed, op jouw manier dan was het goed. Tot dat je lijf er zo ongelofelijke klaar mee was dat het niet meer wilde. Je kan letterlijk en figuurlijk de touwtjes niet meer in handen houden.

Chaos

Wat je over het hoofd hebt gezien is dat je veel te lang, te veel touwtjes in handen hebt gehouden die niet van jou waren. Waardoor je de teugels van je eigen leven op de grond hebt laten liggen. Wil je uit chaos komen of voorkomen dat het chaos wordt, dan is het tijd om de touwtjes die niet van jou zijn los te laten. Dit doen kan best wat stress in jouw hoofd en lijf veroorzaken. Niet bij de ander, die merkt alleen maar dat jij het niet meer oplost. Wat wel tot een beetje schuren kan leiden maar uiteindelijk lost zich dit vanzelf op, doordat de ander gewoon doorgaat met het leven.

Dit ga je er wel van merken. Er komt bij jou meer ruimte in je hoofd en in je agenda. Waardoor je tijd en energie over gaat houden voor jezelf en de dingen om je heen die echt belangrijk zijn. Naast tijd en ruimte, ga je het ook merken aan je lijf. De vage klachten die je altijd hebt gehad zullen verdwijnen.

Hoe ga jij de touwtjes loslaten?

Dan is het belangrijk dat je eerst gaat uitzoeken welke touwtjes je allemaal vasthoudt. Wel eerlijk zijn, je hebt er niets aan als je niet alles onder ogen ziet. De enige die je dan voor de gek houdt ben jezelf. En klagen heeft ook geen zin, dat zijn smoesjes waarom je de controle vooral niet los moet laten. De “mooiste” smoes die ooit gehoord hebt en geen verdere uitleg nodig heeft was deze:

Als ik de verantwoordelijkheid niet neem, wordt niemand gelukkig.

Wanneer je duidelijk hebt welke touwtjes je vasthoudt is het tijd om alle overbodige los te laten. Simpel door je er niet meer mee te bemoeien. Het is niet van jou, het hoort niet bij jou. Zonde van jouw tijd en energie.

Verantwoordelijkheid

Wat overblijft zijn de teugels van je leven. Door daar de verantwoordelijkheid voor te nemen krijg je ruimte en energie voor de dingen die echt belangrijk zijn.

Weet je dit allemaal wel, heb je dit al een keer geprobeerd en is de uitkomst niet wat jij ervan had verwacht. Of weet je niet welke touwtjes je moet loslaten. Laat mij dan met je meekijken waar ik jou kan helpen. Boek een gratis behandeling bij mijn door op de link te klikken https://mariskakerkdijk.nl/gratis-afspraak