• energie hebben en houden;
• goed in je vel zitten;
• luisteren naar je lijf;
• inzicht krijgen in waarom je iets doet zoals je het doet.
• zaken kunnen veranderen omdat je leven nu schuurt.
• beter kunnen leren;
• gezonder leven;
• geen last hebben van kwaaltjes;
• ontspannen;
• vrij bewegen;
• balans hebben in je leven;
• spieren losmaken.

Ik help niet iedereen

Ik kan nog wel 20 punten opnoemen waar kinesiologie voor staat. En al die zaken kan ik als kinesioloog bij iedereen aanpakken. Dat doe ik niet. Ik kies er bewust voor om niet de kinesioloog van iedereen zijn. Mijn voorkeur gaat uit naar werken met ambitieuze hoog opgeleide vrouwen die goed weten wat ze willen.

Vrouwen die daarbij over hun energiegrens heengaan waardoor ze de regie kwijt raken. De regie over hun tijd, agenda en privéleven omdat ze verdwijnen in hun ambitie. Dit merken ze aan hun lijf doordat er vage klachten zijn die lijken op de overgang. Pijn die niet maar zo weer weg gaat. Ze zijn moe en uitgeblust waardoor ze de dingen die ze leuk vinden maar even niet meer doen. Want de ambitie laat ze doorgaan op hun werk. Er is geen tijd meer over voor de echt belangrijke zaken in hun privéleven. Laat staan energie voor zichzelf.

Als kinesioloog:

• leer ik ze luisteren naar hun lijf;
• vertel ik ze authentiek te blijven aan zichzelf;
• help ik ze bij het loslaten van beperkende overtuigingen;
• breng ik hun lijven in balans;
• zorg ik voor meer energie om aan zichzelf toe te komen;
• zoek ik naar de oorzaak van de vage klachten en ga ik daarmee aan de slag;
• help ik ze bij het vinden naar de juiste balans tussen werk en privéleven;

Zodat ze meer energie, tijd en regie hebben over hun agenda. Waardoor er balans komt tussen thuis en werk. Met daarin ook nog energie voor zichzelf.

Volg je hart want dat klopt!

Als je jouw hart volgt dan neem je de route die voor je klopt. Hoe ambitieus je ook bent wanneer dit niet is waar je hart voor klopt dan wordt het een gevecht. Vooral met jezelf. En geloof mij als ik zeg dat ik weet hoe dat voelt. Doen wat je denkt dat je moet doen omdat je nu eenmaal die route hebt gekozen. Niet klagen maar dragen en doorgaan. Ik ken de drill en ik weet wat het je kan kosten. Je eigen geluk en gezondheid.

Die stap nemen om die route los te laten is lastig, moeilijk, spannend en soms eng. Het is wel de route naar geluk. Ook in een ambitieus werk mag en kan je jouw hart volgen. Alleen dan blijf je authentiek en haal je het beste voor jezelf en de ander naar boven.

Naast mijn voorkeur voor ambitieuze vrouwen heb ik nog een liefde: pubers

Door met pubers te werken zorgt ik ervoor dat mijn blik open blijft. Pubers kijken en leven in hun eigen fase en het is daarom zo belangrijk om al op jonge leeftijd naar je hart te leren luisteren. Ook in lijf wat groeit en ontwikkelt. Juist dan! Onder alle druk van ouders, vrienden en school is het belangrijk dat ze luisteren naar hun hart. Zodat ze zich kunnen ontwikkelen en gaan doen waar ze blij van worden. Voor die pubers doe ik hetzelfde als mijn ambitieuze vrouwen. Hun open blik op het leven helpt mij herinneren dat je altijd je hart kan volgen.

Ik volg mijn hart omdat het klopt en wat doe jij?

𝐖𝐞 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐚𝐤 𝐰𝐞𝐥 𝐰𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐰𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧

‘Ik wil niet langer in mijn relatie opgesloten zitten. Wat ik niet wil is mijn fijne huis kwijtraken, mijn kinderen het verdriet aandoen, op een flatje moeten wonen, mijn droom opgeven’.

‘Je zei wat?’ Dat was mijn eerste reactie. Daarna ben ik gaan doorvragen over haar droom? Een eigen praktijk te hebben zodat ze anderen kan helpen met waar zij goed in is. Het huis waar ze nu woont biedt daar de ruimte voor. Dat er nou net een persoon in woont waar ze niet verder mee wil is lastig. Daardoor schuurt het in haar hart. Als ze luistert fluistert het haar toe dat ze voor haar geluk moet gaan. De relatie loslaten en zelfstandig haar weg vinden. Maar obstakels die ze nu ziet zijn nog te groot.

Haar droom hoeft ze niet op te geven. Wel zal ze terug moeten naar de tekentafel en uitzoeken hoe ze het dan gaat doen. Dit hoeft niet in 5 minuten. Daar mag ze over nadenken, uitzoeken wat de mogelijkheden zijn en ontdekken wat er nodig is om haar droom op een andere manier vorm te geven.

𝐉𝐨𝐮𝐰 𝐦𝐨𝐨𝐢𝐬𝐭𝐞 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧

Opgeven van je dromen moet je nooit doen. Durf je grootste dromen te dromen zodat je hart sneller gaat kloppen van passie. Volg je hart want dat klopt. Ook als dat hart misschien wel iets wil waarover anderen een mening hebben. Dat is hun mening en gaat niet over jou. Het gaat over hun twijfels, angsten en overtuigingen. Blijf trouw aan je hart zodat je jouw mooiste leven leeft.

𝐃𝐚𝐫𝐞 𝐭𝐨 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦!

Het fijne van dromen is dat zolang je ze niet uitspreekt het jouw dromen blijven. Je kan dan in alle rust onderzoeken of het echt is wat je wilt. Zolang je maar wel de tijd en ruimte neemt om te dromen. En uiteindelijk de stap zet om ze werkelijkheid te laten worden.

Volg ik mijn hart? Ja zeker! Altijd? Nee, ook ik vind het soms best spannend en negeer dan wat ik hoor vanuit mijn hart. Ik merk dat dan aan zaken die niet lekker meer lopen. Het wordt worstelen en als ik ergens niet tegen kan dan is het worstelen. Niet tegen het gevoel en al helemaal niet tegen het woord. Ik hou van een uitdaging en ga die ook graag aan. Wordt het een gevecht dan weet ik dat het tijd is om in te schatten of dit gevecht het waard is om te vechten.

Met welke van jouw dromen ga je naar de tekentafel en uitzoeken of ze werkelijkheid kunnen worden?

𝐄𝐞𝐧 𝐥𝐨𝐭 𝐤𝐮𝐧 𝐣𝐞 𝐥𝐢𝐣𝐝𝐳𝐚𝐚𝐦 𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐞𝐧 𝐣𝐞 𝐞𝐫𝐛𝐢𝐣 𝐧𝐞𝐞𝐫𝐥𝐞𝐠𝐠𝐞𝐧 𝐨𝐟…

Juist zelfs de kroonprinses heeft een keus. Ze kan nee zeggen. Niet de makkelijkste weg om te kiezen maar het kan. Ze zal tegen heilige huisjes trappen en veel mensen teleurstellen. Als het haar diepste verlangen is om het niet te doen zal ze moeten. Doet ze het niet dan blijft ze de rest van haar leven in een keurslijf zitten. Door niet haar hart te volgen en zich neer te leggen bij haar lot kiest ze om het te aanvaarden.

𝐋𝐞𝐤𝐤𝐞𝐫 𝐯𝐞𝐢𝐥𝐢𝐠 𝐛𝐥𝐢𝐣𝐯𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐭𝐭𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐧𝐢𝐤𝐬 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧

De meesten van ons zijn geen kroonprinses en moeten zelf uitzoeken wat we gaan doen als we groot zijn. Vroeg in je leven maak je een keus en vaak blijf je daarin hangen. Met een beetje geluk heb je in je tienerjaren de juiste keuze gemaakt. Ik niet kan ik je vertellen. En jaren heb ik gewerkt in organisatie waar ik per ongeluk ben terecht gekomen. Ik had salaris en dat voelde veilig en daarom heb ik het 20 jaar lijdzaam volgehouden. Tot dat ik mijn passie vond en ik geen keus meer had. Ik moest nee gaan zeggen. Wat ik heb ontdekt is dat er maar 1 iemand het lastig vond, IKZELF. Ging ik nou echt na 20 jaar het roer omgooien? Liet ik mijn veiligheid los voor het onbekende? Ging ik iets doen en gaan anderen mij geloven? Kan ik dit wel? Ben ik hier wel slim genoeg voor? Zal ik toch maar lekker veilig blijven zitten en niks veranderen?

𝐋𝐮𝐢𝐞𝐫 𝐨𝐦𝐠𝐞𝐝𝐚𝐚𝐧 𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐬𝐩𝐫𝐨𝐧𝐠𝐞𝐧

Ik heb uiteindelijk een luier omgedaan en ben van de rand van het ravijn gesprongen. Om te ontdekken dat ik kan vliegen, soms hard moet fladderen om niet neer te storten en er momenten zijn dat zweef van geluk. Mijn hart is blij omdat ik doe waar ik gelukkig van word. Het zorgt ervoor dat ik mijn mooiste leven kan leven, kansen krijg die anders nooit op mijn pad waren gekomen. En ja! Ik kan dit!

𝐎𝐨𝐤 𝐚𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐝𝐞𝐧𝐤𝐭 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐞𝐮𝐳𝐞 𝐭𝐞 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧, 𝐡𝐞𝐛 𝐣𝐞 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐞𝐮𝐬

Dus ook als je denkt geen keuze te hebben, heb je altijd een keus. Je zegt ja of nee. De vraag is die jezelf stelt is: ‘zeg ik ja tegen mezelf of nee?’ Beide mag zolang je je maar realiseert dat er maar 1 is die je kan teleurstellen en dat ben jezelf. Je kan voor de ander niet invullen of hij of zij teleurgesteld is jouw keuze. Dat is aan de ander niet aan jou.

Weten wat je doet

Wat ik ook met vallen en opstaan heb geleerd is nee zeggen. Tegen klanten omdat er nu gewoon echt geen ruimte is in de agenda en ze pas twee weken later bij mij terecht kunnen. Tegen mijn kinderen omdat er gewerkt moet worden en anders kunnen we niet op vakantie omdat er geen geld voor is. Dat is niet altijd leuk voor ze maar ik meen het wel. En tegen dingen die niet bij mijn doelen passen. Hoe leuk de activiteit of klus ook is, wanneer het mijn doel niet dient gaat het niet gebeuren.

Ondernemen is de regie hebben over wat je doet. Weten wat er gedaan moet worden en  wanneer je het gaat doen. Hier komt een stukje timemanagement bij kijken. Plannen maken en je agenda beheren. Wanneer je geen (goed) plan hebt kan je ook  je agenda niet beheren en neemt het leven de regie over waardoor je achter de feiten aan gaat rennen. Voor je het weet word je geleefd door alles wat er die dag gebeurt, is er geen ruimte meer voor spontane dingen en al helemaal geen tijd voor dat kopje thee met de Hapinezz of een stuk wandelen met de hond.

De regie kwijt zijn

Hoe weet je wanneer je de regie bent kwijtgeraakt? Simpel, je hebt constant het gevoel dat je overal achteraan loopt en gaat to-do-lijstjes maken die veel te lang zijn. Je vindt dat je alles vandaag nog af moeten hebben en wanneer er iets tussendoor komt slaat de paniek toe. Vaak wordt je humeur er niet beter op, ga je slechter slapen en in mijn geval word ik een vuurspuwende draak die niet erg aardig is. Je probeert de controle te houden maar rent als een kip zonder kop in het rond om alles af te krijgen en geen steken te laten vallen. Aan het einde van de dag val je doodmoe in bed en vraag je je af waar je het eigenlijk voor doet.

De regie terugpakken

Tijd om de regie terug te pakken! Begin maar met ademhalen, iets langer uit dan in, en ontspan alle spieren in je lijf. Je staat in de vechtstand en dat kost je extra energie. Energie die je goed voor andere zaken kan gebruiken. Doordat je in de vechtstand staat versnellen je ademhaling en hartslag. Je bloeddruk stijgt en je voelt je mega-alert.

Wat er dan ook gebeurt is dat je vanuit het limbisch systeem in je hersenen reageert. Het deel dat zorgt voor helder denken, creatief zijn en overzicht houden doet dan even niet meer mee. En dat is nou juist het deel dat je nodig hebt om de regie te hebben.

Door adem te halen en te ontspannen geef je jouw lijf aan dat er in het hier en nu geen paniek nodig is. Dit maakt dat je weer terug kan komen in de regie.